شعر و ادبیات فارسی

غبار مشکیننه وعده مسلم ده،نه چاره کارم کنمن تشنه آزارم،خوارم کن و زارم کنمستانه بزن بر سنگ،پیمانه عیشم راوز اشک سحرگاهی،پیمانه گسارم کنتا هر خس و خاشاکی،بوی نفسم گ...

۰ ۴۵۵

مولانا جلال الدین محمد بلخی مثنوی معنوی یک حکایت بشنو از تاریخ گویتا بری زاین راز سرپوشیده بویمارگیری رفت سوی کوهسارتا بگیرد او به افسون هاش مارگر گران و گر شتا...

۰ ۱۲۴۱

پروین اعتصامی گفت با زنجیر در زندان شبی دیوانه ایعاقلان پیداست،کز دیوانگان ترسیده اندمن بدین زنجیر ارزیدم که بستندم به پایکاش می پرسید کس،کایشان به چند ارزیده اندد...

۰ ۴۸۰

پروین اعتصامی بزرگمهر به نوشیروان نوشت که: خلقز شاه،خواهش امنیت و رفاه کنندشهان اگر که به تعمیر مملکت کوشندچه حاجت است که تعمیر بارگاه کنندچرا کنند کم از دسترنج مسکی...

۰ ۴۷۱

کتاب تاسیانهوشنگ ابتهاجپرنده می‌داند خیال دلکش پرواز در طراوت ابربه خواب می ماندپرنده در قفس خویشخواب می‌بیند.پرنده در قفس خویشبه رنگ و روغن تصویر باغ می نگردپرند...

۰ ۲۴۳۱۰

از روی پلک شبسهراب سپهریشب سرشاری بود.رود از پای صنوبرها،تا فراترها می رفت.دره مهتاب اندود،و چنان روشن کوه،که خدا پیدا بود.در بلندی ها ما،دورها گم،سطح ها شسته،و نگاه...

۰ ۱۶۳

شعر از پروین اعتصامی گل سرخ روزی ز گرما فسرد فروزنده خورشید،رنگش ببرد در آن دم که پژمرد و بیمار گشت یکی ابر خُرد از سرش می گذشت چو گل دید آن ابر را رهسپار برآورد فریاد ...

۰ ۴۶۵

شعر از : پروین اعتصامیبه الماس می زد چکش زرگریبه هرلحظه می جَست از آن اخگریبنالید الماس کِای تیره رایز بیدادِ تو،چند نالم چو نایبجز خوبی و پاکی و راستیچه کردم که آزار...

۰ ۱۰۰۴

مثنوی معنوی بود شاهی در زمانی پیش از اینمُلکِ دنیا بودش و هم مُلکِ دیناتفاقا شاه،روزی شد سواربا خواصِ خویش از بهرِ شکاریک کنیزک دید شه بر شاهراهشد غلامِ آن کنیزک جان...

۰ ۶۸۲

شعر از :پروین اعتصامیبه ماهِ دی،گلستان گفت با برفکه ما را چند حیران میگذاریبسی باریده ای بر گلشن و راغچه خواهد بود گر زین پس نباریبسی گلبن،کفن پوشید از توبسی کردی به ...

۰ ۴۶۷

نقد حالبشنو از نی چون حکایت می کنداز جدایی ها شکایت می کندکه ز نیستان تا مرا ببریده انداز نفیرم مرد و زن نالیده اندسینه خواهم شرحه شرحه از فراقتا بگویم شرح درد اشتیاق...

۰ ۱۲۹۹